بذر دروزا (گیاه حشره خوار) یا شبنم خورشید

توضیحات

بذر دروزا (گیاه حشره خوار) یا شبنم خورشید Drosera :

 

نام دیگر این گیاه حشره خوار بیشه قرمز می باشد دروزا (گیاه حشره خوار) یا شبنم خورشید دارای بیش از 190 گونه در سراسر دنیاست.

دروزا حشره خوار و ونوس حشره خوار جزو گیاهان گوشت خواری هستند که پرورش ساده تری نسبت به باقی آنها دارند.

این گیاه حشره خوار هیچ گونه ضرر و آسیبی به انسان نمی رساند و بر خلاف تصور برخی تله های آن مانند تیغ نیست.

غذای این گیاه حشره های ریز، مورچه ،پشه ، مگس و… هستند که خود گیاه در صورت وجود این حشرات در محیط با ترشح ماده ای اقدام به جذب آنها کرده و با بستن تله های خود آنها را حبس و بعد از مدتی هضم می کند.

عمر گیاه دروزا (گیاه حشره خوار) یا شبنم خورشید معمولاً 2 ساله است و مجدد از طریق بذر خود گیاه تکثیر پیدا می کند.

 

تصویر بالا از  محصول همین بذر گرفته شده است ( تست این بذر در مجموعه گلس گاردن).

 

دلیل نام گذاری این گیاه به شبنم خورشید در تصویر زیر کاملاً قابل مشاهده است، این ماده که همانند شبنم بر روی گیاه نشسته است باعث جذب حشرات  می شود.

هنگام نشستن حشره بر روی گیاه در میان شاخک های گیاه گیر افتاده و گیاه با بستن تله ی خود حشره را در خود حبس و بعد از مدتی تجزیه و هضم می کند.

 

 

گل گیاه دروزا (گیاه حشره خوار) یا شبنم خورشید Drosera معمولاً صورتی و در برخی گونه ها سفید می باشد .(گل این بذر صورتی می باشد)

 

نحوه شکار حشره توسط گیاه دروزا حشره خوار در تصویر بالا نشان داده شده است.

 

آموزش کاشت بذر دروزا (گیاه حشره خوار) یا شبنم خورشید Drosera:

بذر این گیاه بی نهایت ریز می باشد در نتیجه مراقب باشید که گم  نشود .
موارد مورد نیاز:

1) دستمال کاغذی یا پارچه ای نرم

2) آب مقطر

3) یک نایلون

4) یک گلدان

5) خاک مناسب برای کاشت ( پیت ماس بهترین انتخاب است)
بذر ها را میتوانید قبل از کاشت 2 تا 3 روز درون آب مقطر خیس کنید ولی باید مراقب بود که گم نشوند.
گلدان کوچکی (نو باشد و تمیز ) یا حتی یک لیوان یکبار مصرف جهت کشت بذر های دروزا تهیه کنید، خاک مخصوص را در گلدان ریخته ته گلدان جهت خروج آب اضافی حتما سوراخ باشد ، یکبار گلدان را آبیاری کنید تا خاک نشست کند.

سطح خاک را به طور کامل صاف و مسطح کنید تا بذر ها نتواند به زیر خاک برود و در روی خاک بمانند.

بذر ها را به آرامی بر روی سطح خاک قرار دهید و به هیچ وجه بر روی آن خاک نریزید.

جهت حفظ رطوبت بالا گلدان را درون یک نایلون و در یک محیط نور گیر و مکانی گرم قرار دهید (به دور از نور مستقیم خورشید)

سطح خاک را همیشه با اسپری کردن اب مقطر مرطوب نگه دارید (اسپری به آرامی انجام شود تا بذر ها در جای خود حرکت نکنند.

یک روز در میان نایلون رو 3 دقیقه ای بردارید تا تهویه هوا انجام شود و در خاک قارچ و کپک رشد نکند.

جوانه زنی بذر گیاه دروزا بسته به شرایط فراهم شده طی حداقل 15 روز تا یک ماه زمان می بردو
اگر شرایط فراهم شده مناسب نباشد شاید تا شش ماه هم زمان ببرد بیشتر از این مدت بهتره منتظر جوانه زدن بذر ها نباشید.

 

چگونه بعضی از گیاهان گوشت‌خوار شدند؟

 

از زمان آغاز حیات بی‌مهرگان بر زمین، گیاهان باید از خودشان در مقابل موجوداتی محافظت می‌کردند که برای تغذیه شاخ و برگ‌های آنها را گاز می‌زدند. اما در بعضی موارد، گیاهان قاعده را برعکس کردند و خودشان به شکارچی تبدیل شدند. از میان این گیاهان این موارد شناخته شده‌ترین آنها هستند: «دروزا» (sundew) با شاخک‌های چسبناکش، «پارچ گیاه» (pitcher plant) با حوضچه‌ی آنزیم‌های فریبنده و «ونوس مگس‌خوار» (Venus Flytrap) با چنگال مرگش. این گیاهان به کمک عادت‌های غذایی تهاجمی می‌توانند در خاک عاری از مواد غذایی کافی، نیتروژن و دیگر مواد غذایی مورد نیازشان را تامین کنند و زنده بمانند. بسیاری از زیست‌شناسان معتقدند که این رفتار شکاری زمانی تکامل یافت که اجداد گیاهان گوشت‌خوار امروزی مکانیسم‌های شناسایی و دفاع در مقابل حشرات را به سلاح‌های تهاجمی تبدیل کردند.

حالا مطالعه‌ای روی ونوس مگس‌خوار انجام شده که این فرضیه را تایید می‌کند. این پژوهش توسط  تیمی تحقیقاتی به سرپرستی یک زیست‌فیزیک‌دان به نام «رینر هدریک» و یک متخصص بیوانفورماتیک به نام «یورگ شولز» از دانشگاه «وورتسبورگ» انجام شد. این تیم هنگامی که گیاه حضور حشره‌ را احساس و طعمه‌اش را هضم کرده، آن را زیر نظر گرفته و ژن‌های بیان‌شده‌ی آن را در طول این پروسه مطالعه کردند. این تحقیق که در ژورنال Genome Research منتشر شده، جزییات بسیار زیادی از فعالیت‌های مولکولی گیاه در طول روند به دام انداختن طعمه ارایه می‌دهد. یک ژنتیک‌شناس به نام «ویکتور آلبرت» از دانشگاه نیویورک می‌گوید «این پژوهش بسیار عالی بوده و از مطالعات قبلی که انجام شده کامل‌تر و دقیق‌تر است.»

مگس‌خوار برای گرفتن جاندار بی‌مهره‌ای که به تله‌اش افتاده از یک سیستم هشداری بسیار قدیمی استفاده می‌کند. وقتی دست و پا زدن طعمه موهای گیاه را تحریک می‌کند، این سیستم هشداری گیاه را با خبر می‌کند. موهای گیاه هم به نوبه‌ی خود پالس‌هایی الکتریکی تولید می‌کنند که درنتیجه‌ی آن غده‌های درون دام تحریک شده و جاسمونیک اسید تولید می‌کنند. گیاهان غیرگوشت‌خوار هم از همین سیگنال برای دفاع در مقابل گیاه‌خواران استفاده می‌کنند. هدریک می‌گوید الگوهای بیان ژن در این دو نوع گیاه به هم شبیه هستند.

اما پیامدهای سیستم هشدار کاملا متفاوت هستند. در گیاهان غیرگوشت‌خوار جاسمونیک اسید ترکیبی از سموم دفاعی و مولکول‌ها را تولید می‌کند که «هیدرولاز» را خنثی می‌کنند. هیدرولاز آنزیم‌هایی هستند که  جانداران گیاه‌خوار برای تجزیه‌ی پروتئین گیاهان آن را ترشح می‌کنند. گیاهان هم برای ضد حمله هیدرولاز خودشان را تولید می‌کنند که می‌تواند «کیتین» (ماده‌ی سازنده‌ی اسکلت خارجی حشرات) و دیگر اجزای حشرات یا میکروب‌ها را از بین می‌برد. اما در ونوس مگس‌خوار، جاسمونیک اسید یک واکنش تهاجمی را به همراه دارد. ده‌ها هزار غده‌ی ریز، هیدرولاز ساخته و ترشح می‌کنند. بی‌مهره‌ی به دام افتاده در آنزیم‌های هضم‌کننده‌ای غرق می‌شوند که گیاهان عادی از آن برای راندن یک دشمن استفاده می‌کنند.

پس از چند ساعت، غده‌های درون دام ژن‌های دیگری را فعال می‌کنند که به جذب مواد غذایی در گیاه کمک می‌کند. آزمایش‌ها نشان داده که بسیاری از این ژن‌ها همان‌هایی هستند که در ریشه‌ی گیاهان دیگر بیان شده‌اند.

«آندره پاولوویچ»، یک فیزیولوژیست گیاه از دانشگاه پالاکی می‌گوید: «تکامل به همین شکل عمل می‌کند.» اینکه گیاهان گوشت‌خوار از ساختار مولکولی مشابه گیاهان عادی با هدف متفاوتی استفاده می‌کنند تا مواد غذایی مورد نیازشان را تامین کنند، واقعا الهام‌بخش است.

منبع: Science Mag

 

 

برای خرید بذر دروزا (گیاه حشره خوار) یا شبنم خورشید ابتدا تعداد مورد نظر را انتخاب کنید و سپس افزودن به سبد خرید را بزنید.